در عملیات طریق  القدس ارتش و سپاه که با هم دو لشکر و اندی داشتند برای حمله به دشمن به 110 هزار گلوله فقط از یک نوع مهمات نیاز داشتند و ما از این گلوله فقط 13هزار گلوله داشتیم وقتی برادر مسئول آتش این براورد علمی را به ما نشان داد اصلا نفهمیدیم که چطور شد که گفتیم شما بقیه کارها را بکنید مهمات در راه است و میرسد بلافاصله به خدا پناه بردیم که خدایا این چه بود که ما گفتیم فقط همین را بگویم تا موقعی که بچه ها بستان را گرفتند تا آن موقع آن برادر مسئول آتش یادش رفته بود که مهمات چه شد؟

اوایل جنگ بود در جلسه ای بنی صدربدون <بسم الله> شروع کرد به حرف زدن نوبت به صیاد که رسید به نشانه اعتراض به بنی صدرکه ان زمان فرمانده کل قوا بودگفت من در جلسه ای که اولین سخنرانشبی انکه نامی از خدا ببرد حرفی بزند هیچ سخنی نمیگوییم

خیلی اشکش را نگه میداشت همسرش فقط یک بار گریه اش را دیده بود وقتی امام رحلت کرد دوستش میگفت ماکه تویه نماز قنوت میگیریم از خدا میخواهیم که خیر دنیا و اخرت را به ما اعطا کند ویا هر حاجت دیگری که برای خودمان باشداما صیاد توی قنوتش چیزی برای خودش نمی خواست بارها شنیدم که میگفت <اللهم احفظ قاعدنا الخامنه ای>بلند هم میگفت از ته دل

به گوش بنی صدر رسیده بود که به سپاه کمک میکند عصبانی شد و صیاد را به تهران احضار کرد توبیخش کرد اما او ساکت بودفقط چند جمله گفت میدانید اقای رئیس جمهور فرض کنید ما یک جنسی داریم که قیمتش هزار تومان است شما میگویید ده تومان میفروشید؟ ما جواب نمیدهیم دوباره میگویید ده تومان و پنج هزار میفروشید؟

بنی صدر عصبانی تر شد درجه های سرهنگی اش را گرفت و خلع درجه اش کرد از فرماندهی غرب کشور هم عزلش کرد او هم با لباس بسیجی رفت سپاه و طرح و برنامه داد

                                            بسم الله الرحمن الرحیم

ارحم الراحمین،رب العالمین وصلی الله علی محمد واله الطاهرین و سلم انالله و اناالیه راجعون....

خداوندا!

این تو هستی که قلبم را مالامال از عشق به راهت،اسلامت،نظامت،وولایتت قرار دادی

خدایا؛

تو خود می دانی که همواره آماده بوده ام آنچه را که تو خود به من دادی ،در راه عشقی که به راهت دارم نثار کنم اگر این نبود آن هم خواست تو بود

پروردگارا؛

رفتن در دست تو است،من نمی دانم چه موقع خواهم رفت،ولی میدانم که از تو باید بخواهم مرا در رکاب امام زمانم قرار دهی و آن قدر با دشمنان قسم خورده ات بجنگم تا به فیض شهادت برسم